Biuro
Planowania Przestrzennego powstało po wyodrębnieniu z Wydziału
Architektury i Urbanistyki ówczesnego Oddziału Planowania
Przestrzennego (Zarządzenie Prezydenta Miasta Krakowa z dnia
28 listopada 2003 r.).
Podstawą działań Biura w zakresie prac planistycznych w dużej
mierze jest Program Sporządzania Miejscowych Planów Zagospodarowania
Przestrzennego przedstawiony przez Prezydenta Miasta Krakowa
na sesji Rady Miasta Krakowa w dniu 8 października 2003 r.
Opracowanie programu wynikało z realizacji uchwały nr XXI/186/03
Rady Miasta Krakowa z dnia 9 lipca 2003 r.
Niezależnie od obowiązku formalnego, konieczność wykonania
programu uzasadniona była:
aktualną (2003 r.) sytuacją planistyczną Krakowa,
odmienną rolą planów miejscowych w zarządzaniu rozwojem
przestrzennym w sytuacji gdy przestały obowiązywać stare plany
ogólne, a brak nowych nie stanowi już w wielu przypadkach
przeszkody w inwestowaniu,
obowiązkiem, jaki spoczywa na samorządzie miasta, a który
wymaga realizacji przyjętych kierunków rozwoju przestrzennego
miasta, uchwalonych w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania
przestrzennego.
Program prac planistycznych jest na bieżąco weryfikowany i
podlega modyfikacjom.
Podstawowym
celem przedstawionej propozycji programu sporządzania planów
miejscowych była konieczność racjonalizacji i zwiększenia
efektywności planowania przestrzennego w Krakowie.
Analizy sytuacji (prawne, merytoryczne,
organizacyjne) doprowadziły do wniosku, że wymaga to:
zakończenia procedur planistycznych planów zaawansowanych,
będących w końcowych fazach opracowania
kontynuowania w pierwszej kolejności tych planów:
- których cele sporządzenia i spodziewane skutki mają istotne
znaczenie dla rozwoju miasta,
- które są zgodne z polityką przestrzenną miasta, uchwaloną
w studium,
- w których prace projektowe już zostały rozpoczęte
odstąpienia lub weryfikacji granic i zakresu tych planów:
- których cele są niezgodne z polityką przestrzenną miasta,
- których skutki finansowe, obciążające budżet miasta będą
niewspółmierne do uzyskanych efektów,
- które dotyczą obszarów, gdzie problemy zagospodarowania
mogą być rozwiązane za pomocą decyzji indywidualnych,
przystąpienia do opracowania planów uznanych za priorytetowe,
gwarantujących realizację wizji rozwoju miasta, zapisaną w
studium, a dotyczących obszarów:
- gdzie konieczne dla rozwoju miasta inwestycje nie mogą zostać
zrealizowane w oparciu o przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu
przestrzennym i przepisy szczególne (plany aktywizujące),
- gdzie konieczne jest kompleksowe rozwiązanie problemów funkcjonalno-przestrzennych,
mające na celu nie tylko zachowanie porządku urbanistycznego,
ale przede wszystkim ochronę interesów wszystkich właścicieli
i inwestorów (plany porządkujące),
- gdzie możliwość inwestowania bez planu spowodowałaby utratę
wartości i zasobów, wymagających ochrony (plany ochronne)
lub istotne naruszenie równowagi przestrzennej o skali miasta.
W dniu
26 maja 2004 r. Rada Miasta Krakowa przyjęła uchwałę Nr XLVIII/463/04
w sprawie przyjęcia kryteriów wyboru i klasyfikacji sporządzania
miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, w której
wyodrębniono trzy kategorie planów miejscowych:
plany aktywizujące (dla realizacji inwestycji i przedsięwzięć
ważnych dla rozwoju społeczno-gospodarczego, a także dla wzmacniania
funkcji metropolitalnych miasta),
plany porządkujące (dla porządkowania i aktywizowania przestrzeni
miasta i jego układu urbanistycznego),
plany ochronne (dla utrwalania tożsamości kulturowej miasta
oraz dbałości o wyjątkowe zasoby i jakość środowiska dla przyszłych
pokoleń.
Potrzeba
sporządzenia planów na obszarze całego miasta byłaby z oczywistych
powodów uzasadniona, ale jej realizacja może być traktowana
tylko, jako daleka perspektywa. W chwili obecnej konieczne
jest dokonanie wyboru tych planów, których sporządzenie jest
najpilniejsze.